Αναγνώριση
Συχνά η αναγνώριση του χαρισματικού παιδιού πραγματοποιείται μέσω της απλής παρατήρησης της συμπεριφοράς του από τους γονείς, τους φίλους, τον παιδίατρο ή τον δάσκαλο.
Συνήθως τα χαρισματικά παιδιά έχουν μια πρώιμη ανάπτυξη τον πρώτο χρόνιο της ζωής τους, π.χ. περπατούν ή/και μιλούν νωρίτερα απ’ ότι οι συνομήλικοί τους. Στον παιδικό σταθμό, σε ομαδικές δραστηριότητες, στο νηπιαγωγείο το παιδί (2-5 χρονών) είναι ικανό να κάνει πολύ περισσότερα από ότι τα παιδιά της ηλικίας του. Στο σχολείο επιδεικνύει μια εξαιρετική ευκολία στην διεκπεραίωση εργασιών, σε συνδυασμό με μία απαίτηση για πρόκληση που όταν δεν ικανοποιείται, γρήγορα αντικαθίσταται από πλήξη και ανία (4 χρονών έως ενήλικας).
Αν και η εκτίμηση της χαρισματικότητας που βασίζεται στην παρατήρηση μπορεί να υπονομεύεται εξαιτίας της υποκειμενικότητας, ο προσδιορισμός με βάση τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα είναι γενικά ακριβής και αξιόπιστη μέθοδος. Άλλωστε, η σύγκριση του παιδιού με τα άλλα παιδιά της ηλικίας του, μετατρέπει τα υποκειμενικά κριτήρια σε μετρήσιμα και αντικειμενικά.
Αν και η εκτίμηση της χαρισματικότητας που βασίζεται στην παρατήρηση μπορεί να υπονομεύεται εξαιτίας της υποκειμενικότητας, ο προσδιορισμός με βάση τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα είναι γενικά ακριβής και αξιόπιστη μέθοδος. Άλλωστε, η σύγκριση του παιδιού με τα άλλα παιδιά της ηλικίας του, μετατρέπει τα υποκειμενικά κριτήρια σε μετρήσιμα και αντικειμενικά.
Χαρακτηριστικά
Ένα παιδί μπορεί να συγκεντρώνει πολλά από τα χαρακτηριστικά των χαρισματικών ατόμων κι όμως να μην έχει καλή επίδοση στο σχολείο.
Τα χαρισματικά παιδιά πολύ συχνά κάνουν λάθη απροσεξίας ή μπορεί να κάθονται πολύ ήσυχα και να απαντούν απλώς “δεν ξέρω”.
Οι γραπτές του εργασίες μπορεί να είναι ανεπαρκείς
Μπορεί να είναι τεμπέλικο και ληθαργικό ή να ονειροπολεί και να φαίνεται αφηρημένο
Μπορεί να ξοδεύει πολύ χρόνο κάνοντας σχέδια στα τετράδιά τουκαι τα βιβλία του
Μπορεί να χαζολογάει και να προκαλεί αναστάτωση στα μαθήματα
Μπορεί να μην είναι συνεργάσιμο, να μην είναι εύκολο να παρακινηθεί και να είναι επικριτικό προς τους δασκάλους του και προς τα άλλα παιδιά της τάξης του.
Ένα τέτοιο παιδί μπορεί να απουσιάζει συχνά από το σχολείο.
Τα χαρισματικά παιδιά ΔΕΝ είναι καλοί μαθητές
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις χαρισματικών παιδιών που είναι αυτό που πολύ συχνά χαρακτηρίζουν οι δάσκαλοι ως “άτακτοι μαθητές”.
Τα χαρισματικά παιδιά πλήττουν όταν δεν γίνονται αποδέκτες υψηλών απαιτήσεων και προκλήσεων. Ως επακόλουθο, μπορεί να “κλείνουν τους διακόπτες”, (ονειροπόληση), να αποφεύγουν το σχολείο (πλασματικές ασθένειες), ή προκαλούν αναστάτωση στην τάξη (γίνονται ο κλόουν της τάξης ή επιθετικά) ενώ πολλές φορές, προκειμένου να προσαρμοστούν στο επίπεδο της τάξης, κρύβουν τις ικανότητές τους για να μην ξεχωρίζουν ή, ακόμη χειρότερα, θυσιάζουν την αληθινή τους φύση για να ενταχθούν στην ομάδα.