| Πέμπτη, 06.11.2025 12:00-13:30 Εργαστήριο 7 Τοποθεσία: Α.1.3 |
| “να είμαι ή να ανήκω?” Χαρισματικοί: Υπαρξιακά Δίπολα, Κοινωνικές και Διαγνωστικές Κατασκευές, και το Τίμημα της ‘Κανονικότητας’ Βάσω Ανδρούτσου1,2,3, Ειρήνη Ράγκου1,2, Στέφανος Βασιλόπουλος3 1: Gifted Hellas; 2: Ανήκειν ΚοινΣΕπ; 3: Πανεπιστήμιο Πατρών Το εργαστήριο εστιάζει στην κατανόηση των αναπτυξιακών διαστάσεων της χαρισματικότητας και φωτίζει τις περιοριστικές κανονιστικές νόρμες που προσδιορίζουν την διαφορετικότητα ως απόκλιση. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις προβληματικές διαδικασίες ταυτοποίησης και αξιολόγησης, όπου επικρατούν εργαλειοκρατικά, μονοδιάστατα ή ελλιπώς επικαιροποιημένα διαγνωστικά εργαλεία, που αδυνατούν να συλλάβουν την πολυπλοκότητα της χαρισματικής εμπειρίας. Οι κοινωνικές και διαγνωστικές κατασκευές συχνά επιβάλλουν ερμηνείες που στιγματίζουν τους χαρισματικούς ως “προβληματικούς”, “εκκεντρικούς”, “ιδιόρρυθμους” ή “αλλόκοτους”, ορίζοντας ως παθολογικές, απολύτως υγιείς, εγγενείς, και δημιουργικές εκφράσεις της προσωπικότητάς τους. Μέσα από σύντομη θεωρητική εισήγηση, παρουσίαση εμπειρικών δεδομένων, δομημένο διάλογο, και βιωματικές ασκήσεις, οι συμμετέχοντες καλούνται να αναστοχαστούν πάνω στις αναπτυξιακές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι χαρισματικοί, τις πολύπλευρες και αντιφατικές εμπειρίες τους, όπως αυτές διαμορφώνονται εντός κανονιστικών πλαισίων ―οικογένεια, σχολείο, κοινότητα, ακόμη και το θεραπευτικό δωμάτιο―, που συχνά απαιτούν ή και επιβάλλουν συμμόρφωση και εξομοίωση, αντί κατανόησης και αποδοχής της ετερότητας. Παράλληλα, εισάγονται βασικές έννοιες όπως η νευροβιολογική βάση της χαρισματικότητας και η δεξιά και αριστερή ημισφαιρική επεξεργασία, οι υπερευαισθησίες Dąbrowski, οι πρώιμες μεταγνωστικές ικανότητες, οι διαγνωστικοί και κοινωνικοί αποκλεισμοί, και η γενικότερη πολυπλοκότητα της χαρισματικότητας και των χαρισματικών. Στόχος τού εργαστηρίου είναι η ευαισθητοποίηση των συμμετεχόντων στις πολύπλοκες εσωτερικές και εξωτερικές εντάσεις που βιώνουν τα χαρισματικά άτομα και οι οικογένειές τους, καθώς και η κατανόηση των ιδιαίτερων ψυχοσυναισθηματικών και υπαρξιακών τους αναγκών. Οι συμμετέχοντες καλούνται να διερευνήσουν κριτικά το τίμημα της προσαρμογής στην κανονικότητα, έναντι της αναζήτησης αυτογνωσίας, δημιουργικότητας και υπαρξιακής πληρότητας που συνοδεύει την αποδοχή και ενσωμάτωση της χαρισματικής ταυτότητας. |
| Κυριακή, 09.11.2025 11:15 – 11:30 Συνεδρία 21 Τοποθεσία: ΑΜΦ.3 |
| Χαρισματικοί και Θετική [Απο]δόμηση Ταυτότητας: Εμπειρικά Εφαρμοσμένη Θεραπευτική Προσέγγιση Βασισμένη στην Θεωρία Positive Disintegration (TPD) του Kazimierz Dąbrowski Βάσω Ανδρούτσου1,2, Στέφανος Βασιλόπουλος3 1: Gifted Hellas; 2: Ανήκειν ΚοινΣΕπ; 3: Πανεπιστήμιο Πατρών H εμπειρικά εφαρμοσμένη θεραπευτική προσέγγιση της Θετικής [Απο]δόμησης Ταυτότητας αξιοποιεί τις αρχές της θεωρίας Θετικής Αποδόμησης Ταυτότητας (TPD – Theory of Positive Disintegration) του Kazimierz Dąbrowski, με στόχο την ουσιαστική υποστήριξη των χαρισματικών στην κατανόηση και διαχείριση των ψυχοσυναισθηματικών προκλήσεων που βιώνουν, την αποδοχή της διαφοροποίησής τους, και την επανανοηματοδότηση της ύπαρξής τους. Η TPD προτείνει ότι η ψυχική ρευστότητα, οι έντονες εσωτερικές συγκρούσεις και η φαινομενικά αποδιοργανωμένη συγκρότηση των χαρισματικών δεν συνιστούν ενδείξεις διαταραχής ή ψυχοπαθολογίας, αλλά χαρακτηριστικά της αυθεντικής προσωπικής τους ανάπτυξης και της δυναμικής επανασυγκρότησης της ταυτότητάς τους. Το προτεινόμενο μοντέλο θεραπευτικής παρέμβασης, που ακολουθεί ποιοτική πολυμεθοδολογική προσέγγιση ως μεταθεωρητικό πλαίσιο, βασίζεται σε πολυετή κλινική εμπειρία με χαρισματικά παιδιά, εφήβους και ενήλικες και τις οικογένειές τους, στο Σωματείο Gifted Hellas και την Ανήκειν ΚοινΣΕπ, ενσωματώνοντας στοιχεία από γνωσιακές-συμπεριφορικές, ψυχοδυναμικές, συστημικές και υπαρξιακές προσεγγίσεις ενώ καταγράφει σημαντική βελτίωση στην αντίληψη εαυτού σε 6 έως 12 συνεδρίες. Σε πλαίσιο «ασφαλούς αποδόμησης», οι χαρισματικοί καλούνται να διαπραγματευτούν το υπαρξιακό δίπολο: «αν είμαι ο εαυτός μου, δεν ανήκωˑ αν ανήκω, δεν είμαι ο εαυτός μου», και υποστηρίζονται στις διεργασίες αποδόμησης και επαναδόμησης των εννοιών ταυτότητα, υπερευαισθησία, μοναχικότητα και μοναδικότητα, με στόχο την μετατόπιση από το τραύμα τού ‘διαφέρειν’ στην συμφιλίωση με την πολλαπλότητα του χαρισματικού εαυτού, και την επίτευξη ‘ανήκειν’ χωρίς ‘απώλεια’ της αυθεντικότητας. Εφαρμόζονται τεχνικές απο-ετικετοποίησης, επαναπλαισίωσης και νορμαλοποίησης πυρηνικών χαρακτηριστικών, και ενδυνάμωσης της ταυτοτικής επεξεργασίας και επανασυγκρότησης, συμβάλλοντας στην αποδοχή της χαρισματικότητας ως δυναμικής, σύνθετης και βαθιά ενδοψυχικής ταυτότητας, ενώ πρώιμες υποστηρικτικές παρεμβάσεις συμβάλλουν καθοριστικά σε ‘υγιή’ [από]δόμηση. |